Press Display: een online kiosk

Press Display biedt dagelijks honderden kranten uit tientallen landen – en niet de minste ook. Een fantastische collectie, zij het dat de prijs ook navenant is. Wie er doorheen bladert krijgt een vreemd, dubbel gevoel van ouderwets modernisme: aan de ene kant zijn de kranten vertrouwd, maar tegelijk staan ze op een medium dat tot veel meer in staat is.

Volgens Hélène Schilders (op De Nieuwe Reporter) moet de commissie-Brinkman maar eens goed kijken naar dit concept. Beste Hélène, ik kan je verzekeren dat dat gaat gebeuren. Maar of dat ook betekent of het onderwerp de eindstreep haalt, is nog maar de vraag.

Er zitten veel leuke kanten aan het op Zinio lijkende Press Display. Ten eerste: in welke kiosk heb je nog toegang tot meer dan 900 verschillende, dagelijks ververste  kranten uit meer dan 80 landen? Alleen al die bijna onuitputtelijke keuze geeft een gevoel van luxe. Vervolgens is er het vooruitzicht dat de kranten opgewaardeerd kunnen worden met doorverwijzingen, extra informatie en zelfs bewegende beelden. De titels zijn behalve op een normaal beeldscherm ook te lezen op e-reader, iPhone of een andere smartphone. En tenslotte is er de (vanuit de uitgevers bekeken) lucratieve gedachte dat hiermee uiteindelijk alle druk- en distributiekosten weggeruimd kunnen worden.

Maar daar staat nogal wat tegenover. Om te beginnen: wie heeft er behoefte aan meer dan 900 kranten? En dat elke dag? Een paar Nederlandse kranten wil ik nog wel – en daar ben ik al een uitzondering in. De rest, inclusief de buitenlandse, pak ik pas als ik vooraf weet dat er een voor mij interessant onderwerp in staat. Tenzij zo’n krant natuurlijk – zittend op een bankje in Union Square, Bois des Vincennes of Hyde Parc – onderdeel is van de lokale sfeer, maar dat genoegen proeven we niet al te vaak helaas.

Daarnaast: hoe aantrekkelijk het vooruitzicht ook is dat NRC (naast Volkskrant, AD en Nederlands Dagblad een van de vier beschikbare Nederlandse kranten in Press Display) straks bewegende beelden uit de foto’s laat komen en her en der doorlinkt, dat kan met een gewone webpagina toch allemaal wat makkelijker. Het is alsof de technieken uit het heden kunstmatig worden verbonden met de belemmeringen uit het verleden. Dat levert geen winst op. Verder is nog onduidelijk hoe adverteerders zullen reageren op deze stap. Zijn ze nog steeds bereid veel geld te betalen voor hun millimeters als die niet meer vanzelfsprekend de hele dag op de keukentafel liggen?

Wat ook niet helpt is de opzet van de homepage van PressDisplay.com: die is vol, onoverzichtelijk en zeer op Noord-Amerikaanse leest geschoeid. Natuurlijk kun je direct doorklikken naar de gewenste Nederlandse kranten, maar wie pretendeert een persaanbod voor de hele wereld te hebben, moet ook rekening houden met de smaak van de wereld. 

Jason Ludwig, vice-president lezersservice van de Pacific Newspaper Group, is ‘tevreden’, zo citeert Hélène Schilders hem. “Dit kan een van de toekomstige modellen voor kranten zijn.” Die conclusie zou ik nog niet durven trekken, gewoon omdat deze onlinevariant nog veel te veel dode bomen ademt.

Press Display heeft ook een lijst met de meest actieve verslaggevers in die bijna duizend kranten. Met de nodige trots kunnen we melden, dat de absolute “top-reporter” uit Nederland komt – en wel van het NRC Handelsblad. Zijn naam is “Door Een Onzer Redacteuren“. Tsja.

UPDATE: Ook gratis kranten hebben hun verzamelpunt. Althans, bij Offlinereading zijn er wel heel veel te vinden. Gratis.