In the year… 2020
Posted on | May 26, 2009 | 5 Comments
In een kleine variant op het beroemde nummer van Zager & Evans, komt Thomas Baekdal met een reeks interessante gedachten over de plekken waar mensen elkaar in de nabije toekomst gaan ontmoeten. Conclusie: wat rond 1800 de marktplaats was, is daarna geleidelijk overvleugeld door kranten en tv, om binnenkort op hun beurt weer overgenomen te worden door social newssites. Grafisch wergegeven:
Terugkijken is niet zo moeilijk, dus over de periode tussen 1800 en pakweg 2009 zal weinig debat zijn. Maar discutabeler – en daarmee interessanter – wordt het waar Baekdal de toekomst in tuurt. Geen kranten meer vanaf 2020, een marginaal bestaan voor tv. De echte interactie vindt plaats op sociale netwerken maar vooral rondom het concept van sociaal nieuws: burgers die elkaar informeren en daar helemaal geen traditionele media bij nodig hebben. In feite zijn we in die visie terug bij de marktplaats, maar dan wat massaler, want digitaal en dus zonder ruimtebeperking georganiseerd.
Juist daarover is ook nu al aardig wat debat, ook in Nederland. Zo wees onderzoeker Tom Bakker van de Universiteit van Amsterdam er vorige week bij BNR Mediazaken al op dat dit in theorie misschien wel mogelijk is, maar journalisten in de praktijk nog steeds die maatschappelijk relevante rol hebben die hen onderscheidt van gewone burgers. “Mensen zijn relatief lui; een mailtje of een foto naar de Volkskrant sturen doen ze nog wel maar verder dan dat gaat het eigenlijk niet als het gaat om nieuws maken.”
Waarschijnlijk heeft hij, voor het moment en voor onze specifieke omgeving, gelijk. Maar de trend is desondanks zichtbaar. In de jaren negentig van de vorige eeuw ontstonden er al technieken en structuren die de ooit onomstreden unieke waarde van de journalistieke beroepsgroep aantastten. Bijna alle traditioneel slechts voor journalisten toegankelijke bronnen werden voor iedere burger – als die dat wilde – bereikbaar. Camera’s in handen van toevallige passanten, van exploitanten van Amsterdamse parkeergarages of op pr beluste politici maken het nu mogelijk dat iedereen live mee kan maken wat men vroeger slechts via journalisten kon volgen. Het verzamelen van informatie is met een simpele zoekopdracht in Google een peuleschil en voor het op waarde schatten ervan gebruiken we onze virtuele vrienden in onze los samengestelde sociale netwerken.
Zelfs het maken en oneindig verspreiden van informatie ligt inmiddels voor iedereen binnen bereik: een onbetaalbare drukpers is vervangen door gratis webpagina’s. Specifieke gratis software en betaalbare video-apparatuur doen de rest. Iedereen kan uitgever worden en de aspecten die een ‘gewoon burger’ tot een journalist maken, zijn ontkoppeld van het bestaan van een uitgeversmaatschappij en slechts afhankelijk van een innerlijke drijfveer en wat specifieke vaardigheden.
Journalisten mogen dan minstens zo veel kunnen als voorheen, inmiddels geldt dat de halve wereld zich hun ooit unieke vaardigheden eigen heeft kunnen maken. Daarmee is hun onderscheidende waarde weggevaagd, zonder dat ze – bekeken vanuit de oude wereld – zelf ook maar een fractie slechter zijn gaan functioneren. Hun beroep is gedemocratiseerd. Hetgeen, vanuit een maatschappelijk perspectief, goed is, maar grote gevolgen heeft voor de oude uitoefenaars van het beroep en misschien nog wel grotere voor de uitgeefhuizen waar ze tot op dit moment een natuurlijk onderdak vinden.
Tags: BNR > BNR Mediazaken > Google > Journalisten > Sociale netwerken > Thomas Baekdal
Comments
5 Responses to “In the year… 2020”
Leave a Reply

Twitter
Facebook
Pinboard
May 28th, 2009 @ 13:25
In 2020 geen kranten meer? Wat een onzin. Over 10-15 jaar telt Nederland ruim 7 miljoen 50-plussers. Laat dat nou een groep zijn die nog heel graag kranten leest. Ja, je zult de oude verdienmodellen en kostenstructuren wel moeten verlaten omdat de omzetbasis smaller wordt. Maar bij zo’n grote marktbehoefte kan ik me niet voorstellen dat de krant op sterven na dood is. Laten we dus ophouden met doemdenken.
May 28th, 2009 @ 15:00
@Rob: Doemdenken is inderdaad nergens goed voor. Er zijn immers nog kansen genoeg voor de journalistiek. En natuurlijk zullen er tegen 2020 nog wel kranten zijn, ook in Nederland. Maar wie kijkt naar de huidige staat van de sector én naar de trends op de lezers- en adverteerdersmarkt, kan echt niet anders dan constateren dat de kranten er heel slecht voor staan.
Doemdenken is slecht, maar je kop in het zand steken is nog veel erger.
May 28th, 2009 @ 19:53
[...] Dit artikel is eerder gepubliceerd op Dode Bomen. [...]
May 29th, 2009 @ 08:27
@Bart: waar het mij om gaat is dat er zoveel negatief sentiment rond dagbladen hangt dat je bijna moet geloven dat de krant over 10 jaar nog slechts door een handje vol fossielen wordt gelezen.
Wat dagbladlezers betreft is er nog steeds een massale potentie aanwezig, zelfs de i-pod generatie vindt print nog steeds een fijne informatiedrager (magazines, gratis kranten, boeken). Betaalde kranten hebben wel degelijk nog perspectief mits ze de lezer kunnen (blijven) verrassen en raken.
May 29th, 2009 @ 12:11
[...] Dit artikel is eerder gepubliceerd op Dode Bomen. [...]