Daarin heb je gelijk maar muziek is niet vergelijkbaar met nieuws. Een nieuwsartikel lees je 1 keer en daarna kan de digitale vis erin verpakt worden. Een muzieknummer van iTunes kan en zal veel vaker worden ‘gebruikt’ waarmee de waardebeleving volstrekt anders is.

Dat is niet helemaal waar. Zie iTunes.

Ik denk dat er een aantal redenen zijn waarom traditionele uitgevers zoveel problemen hebben met de omschakeling naar een ander businessmodel. Ik noem ze kort:

Erfenis nummer 1:
Uitgevers hebben in de afgelopen 50 jaar geld verdiend als water. Hun business model dreef op schaarste en exclusiviteit. Advertentieruimte was beperkt in het pre-internet tijdperk en duur waardoor alleen grote merken voor grofgeld zich konden postioneren. Een model waar overigens ook de reclamewereld stevig aan heeft verdiend en waarmee inoovatie grotendeels buiten de deur werd gehouden Op internet werkt dit principe volstrekt anders. Exclusief nieuws bestaat niet langer en schaarste al helemaal niet. De grote merken op internet zoals Facebook, Google, Twitter, Hyves en Marktplaats hebben de advertentieruimte van de traditionele media niet nodig om bekend te worden. Ze geven geen cent uit aan reclame, ze drijven op een ander principe, namelijk de link-economy.

Erfenis nummer 2:
De traditionele media zijn geen uitblinkers gebleken in het bedenken van nieuwe verdienmodellen op internet en dan druk ik me eufemistisch uit. Dit maakt traditionele media huiverig voor nieuwe ontwikkelingen.

Erfenis nummer 3:
De meeste directies van traditionele media worden bevolkt door krasse knarren. Murdoch is in de zeventig en roept op om de content van zijn kranten weer achter een tariefmuur te plaatsen. Ad Swartjes van TMG is de zestig gepasseerd en doet hetzelfde. Tom Curley van Associated Press, die zelfs wil laten betalen voor de kop en lead van de AP artikelen is van 1948. Ze maken geen schijn van kans tegen de jongens en meisjes van bijvoorbeeld Google. Ze begrijpen niet dat hun content zowel intrinsiek als financieel meer waard is als onderdeel van de blogosphere dan achter een tolpoort. Nieuws komt naar je toe op internet. Een ‘exclusief’ artikel dat ik ’s-ochtends in de papieren FD lees en voor gewone stervelingen achter de tariefmuur van de FD-site is verstopt, loopt enkele minuten later via een RSS feed bij me binnen. Uit een andere, open bron uiteraard. Mensen betalen niet voor iets dat elders gratis is.

Erfenis nummer 4:
Traditionele media gebruiken hun traditionele copyrights defensief en repressief. Juist het semantsich web biedt de mogelijkheid copyrights faciliterend in te zetten.
The Guardian stelt al zijn actuele en historische content gratis ter beschikking aan mashuppers, aggregators, boeren, burgers en buitenlui en stuurt haar eigen advertenties met haar content mee. Zo creeert ze waarde voor haar adverteerders en voor zichzelf door de links naar haar eigen site. Daarbij maakt ze gebruik van de creativiteit van miljoenen om met de Guardian content innovatieve toepassingen te ontwikkelen in plaats van alles zelf te willen bedenken en controleren. Over ‘exchange of ideas’ gesproken. Ook Reuters, NYTimes en de Washington Post opereren via een soortgelijk model. In Nederland werkt ANP mee aan een aantal Web3 initiatieven.

Erfenis nummer 5:
Journalisten hebben een hopeloos romantisch zelfbeeld. Hoeders van de democratie, luis in de pels, you name it… Veel journalisten beschouwen internet journalistiek als onbetrouwbaar maar het semantisch web maakt het mogelijk nieuwe vormen van journalistiek te ontwikkelen. In de VS heeft Obama zijn hele economic recovery program openbaar en semantisch benaderbaar gemaakt en hij eist van states, counties en gemeenten dat alle aanbestedingen met de ’stimulus funds’ dat ook worden. Zo kan de besteding van het geld US-wide worden gevolgd en vergeleken. Een journalisitiek Eldorado dus en er zullen er vele volgen.

Zolang traditionele uitgevers deze erfenissen niet begraven worden ze links en rechts ingehaald door nieuwe initiatieven. Business is out there and TMG cs will help us…! That’s stupid and it’s great!