We krijgen zo gemeenteraadsverkiezingen. Jij spreekt van lokale bloggers die een rol kunnen spelen bij het informeren van de kiezers. Ik ken geen enkele blogger die mij zou kunnen informeren over de politieke en bestuurlijke situatie in de gemeente waar ik woon. Zonder de Gelderlander, een krant waar op zich ook weer van alles op aan te merken is, kom ik nauwelijks wat te weten over wat er hier gaande is.

In mijn ogen is er sprake van een snel groeiende decadentie in onze samenleving. Mensen zijn te beroerd om zich goed te informeren over kwesties die spelen in hun gemeenschap. Ze willen er al helemaal niet voor betalen. Gemeenten beleggen informatieavonden, huren duurbetaalde voorlichters en bouwen dure websites om dit hiaat te vullen. En nog schreeuwen mensen moord en brand als er opeens bouwwerkzaamheden in hun achtertuin plaatsvinden waar ze ‘niets van afwisten’. Met droge ogen, ondanks het feit dat een gemeentebestuur er soms al jaren mee bezig is. Nogal wiedes als je je niet wenst te informeren.

En ondertussen kalft de democratie af. Er is meer informatie dan ooit beschikbaar. Maar steeds minder mensen, op een kleine, helaas soms wereldvreemde elite na, wensen zich in te spannen voor het bestuur. Zelfs een ritje naar de stembus kan er steeds minder vaak vanaf. In mijn analyse is er dan ook een verband tussen het zieltogende bestaan van (regionale) kranten, de groeiende decadentie en wantrouwen tegen het bestuur en de afkalvende democratie.

Mensen zijn steeds minder geïnteresseerd in de wereld om zich heen. Ze willen vooral vermaak en bevestiging van een mening die ze al hebben. Het in jouw stuk aangekaarte probleem is veel fundamenteler dan kranten die niet meer zouden voldoen in een behoefte van de massa. De massa wil slechts brood en spelen. En die wijsheid is al zo oud als de weg naar Rome.