Gevoelige Snaar: Krijg ik nog een baan?

Heftige mail van een studente gekregen: of haar opleiding tot dagbladjournalist nog wel zin had. Ik vond de vraag zelf ook zo opvallend dat ik ‘m maar meteen op twitter zette:

Heeft mijn Studie zinJa, het zal je maar gebeuren: je kiest nietsvermoedend en vol ambitie een aantal jaren geleden voor een opleiding tot journalist, gaat vervolgens voor de specialisatie dagbladjournalistiek, en ziet gaandeweg je wereld instorten. Steeds minder medestudenten (die kiezen allemaal voor de sexy richtingen: tv, glossy, internet), heftige reorganisaties bij de dagbladen en als klap op de vuurpijl de ene zelfbenoemde expert na de andere die roept dat alles richting online gaat.

Daar sta je dan. En dus schrijf je een mail aan een van die zelfbenoemde deskundigen:

Beste Bart Brouwers,

Ik ben student aan de School voor Journalistiek Utrecht.

Ik ben bezig met een artikel over de toekomst van de dagbladjournalistiek. Wij hebben dit nu nog als mogelijke afstudeerrichting maar andere journalistieke opleidingen, zoals Windesheim, al niet meer. Ook bij ons melden nog maar weinig studenten zich aan voor deze studierichting.

De reden hiervan? Kort gezegd: we zien er geen toekomst meer in. Door de aangekondigde saneringen bij Trouw en de Volkskrant wordt dit gevoel alleen vesterkt.

Ik las in uw artikel vorige week in Trouw dat u vindt dat de 60 Plassterkjournalisten beter naar de nieuwe onlinemedia kunnen worden gestuurd.

“En dus zouden de 60 Plasterkjournalisten niet naar printmedia moeten gaan maar vooral naar kansrijke nieuwe online initiatieven”

Nu vraag ik mij af, en met mij vele studenten journalistiek, als wij over enkele jaren zijn afgestudeerd, zit er dan wel toekomst in een carriere bij de printmedia? Of kunnen we ons beter orienteren op deze ‘nieuwe online initiatieven’?

Met vriendelijke groet, XXXX (door mij geanonimiseerd, BB)

Mijn antwoord aan haar:

Da’s een heftige vraag. In feite gaat het er jou om of je je studie voor niks aan het doen bent of dat er toch nog ergens een kansje is voor je…

En per mail is daar nauwelijks antwoord op te geven – de nuances zijn daarvoor te talrijk. Ik heb twee gedachten:
1. in het algemeen: zo lang je je journalistieke houding als basis voor je werk gebruikt, moet je je geen al te grote zorgen maken, óók niet als specifiek dagbladjournalist. Dan weet je je altijd wel aan te passen aan nieuwe situaties.
2. meer specifiek: zou het niet mooi zijn om op de SvJ een middag of zo te organiseren (noem het een symposium en je krijgt nog subsidie en studiepunten ook) waarin studenten samenkomen met mensen die actief zijn op verschillende plekken in het werkveld. Dan doen we wat korte inleidingen en gaan vervolgens met elkaar in debat over de kansen op de arbeidsmarkt en de rol die zowel jullie als de arbeidsmarkt zelf daarin spelen.

NB: ik doe daar natuurlijk graag aan mee.

Ik hoop dat het er van komt. En dat we inderdaad de enthousiaste en ambitieuze journalisten overeind kunnen houden.  Misschien dat we op deze plek alvast gaan werken aan een invulling van zo’n middag.

NB: Dat de noodkreet van deze studente een gevoelige snaar raakte, blijkt wel uit de reacties die ik er direct op kreeg via twitter. Een selectie:

#01 Special twittertje