Innovatie eisen van kranten heeft weinig zin
Posted on | June 29, 2010 | 25 Comments
Door Jaap Meijers
Het lijkt wel een populair gezelschapsspel voor bloggers: kranten een beetje uitlachen omdat ze achterhaald en niet innovatief zijn. Maar gebrek aan innovatie is op zichzelf niet het probleem van onze gedrukte media. Het gaat om de mensen die er werken.
Kranten lijken het moeilijk te hebben. De abonnees lopen weg, de advertentie-inkomsten dalen en dan is er ook nog dat vermaledijde internet om tegen op te boksen. Om de kranten de weg te wijzen (of de les te lezen) is er al jaren een stroom van artikelen van innovatie-hoogleraren en media-consultants. Ze waarschuwen dat kranten meer moeten innoveren en leggen uit hoe dat volgens hen zou moeten.
De afgelopen dagen zijn er op dit weblog weer een paar artikelen in dat genre bijgekomen. Ik vraag me vaak af of die innovatie-goeroes zelf wel eens op een redactie hebben rondgelopen. De meesten lijken niet door te hebben waar het werkelijke probleem zit.
Mijke Slot van TNO deed onderzoek naar de innovatiementaliteit in de Nederlandse mediasector. Hoewel haar conclusies me op zich juist lijken, is het wel weer een voorbeeld van een deskundige die van buiten de sector naar binnen kijkt. Als je wil begrijpen waarom er geen innovatiecultuur is, dan volstaat het niet om alleen te praten met de mensen die de kern van het probleem vormen. Nu lezen we hun analyse van het probleem en niet of zij misschien het probleem zijn.
Ik heb een paar jaar mogen werken op de webredactie van een landelijke krant. Werken op een krantenredactie is heel enerverend en interessant. Een krantenredactie is ook de plek waar je ziet waarom het niet opschiet en waarom de kranten zo weinig innovatief zijn.
Wat ik erg kenmerkend vind, is wat er gebeurde toen ik eens een goed idee had voor mijn krant. Geen wereldschokkend idee, niet eens iets dat miljoenen zou opleveren, maar desalniettemin een leuk plan waar we mogelijk abonnees blij mee zouden maken en zouden vasthouden.
Zo ver is het nooit gekomen. Ik ging naar onze uitgever. “Ik heb een goed idee en dat wil ik graag aan je voorleggen,” zei ik. “Geweldig!” zei hij, “Maar nu ben ik even erg druk, kun je eind van de week terugkomen?” Een paar dagen later stond ik weer in zijn kantoor. “Ik sta altijd open voor nieuwe ideeën, maar ik moet zo weg. Zullen we volgende week even praten?” Ik heb het nog een of twee keer geprobeerd en toen dacht ik ‘bekijk het maar’.
Dat is het innovatieve klimaat bij een krant. Je zou zeggen dat kranten op dit moment alle goede ideeën kunnen gebruiken, maar blijkbaar niet dus. De beleidsmakers steken inderdaad hun kop in het zand, zoals Mijke Slot terecht opmerkt.
Ze kunnen het ook niet helpen. De meesten zijn ook maar omhooggevallen journalisten. Mensen die jaren geleden zijn opgeleid als journalist, moeten nu ineens nadenken over businessmodellen en innovatie. Dat is teveel gevraagd.
Hoe wordt iemand chef bij een krant? De meeste journalisten vinden dat iemand geen chef van een redactie kan zijn als hij niet zelf journalist is. Er moeten tenslotte journalistieke keuzes gemaakt worden en die kun je niet overlaten aan een of andere manager. En dus kiezen journalisten de chefs en hoofdredacties steeds uit hun midden. Dat pakt soms goed uit, maar vaak ook niet. Voor de meeste chefs en hoofdredacteuren is leidinggeven iets dat ze toevallig zijn gaan doen, niet per se iets waar ze goed in zijn. In het ergste geval wordt de krant gerund door iemand die alleen verstand heeft van mooie nieuwsverhalen en helemaal niet van kosten-effectiviteit en vernieuwing.
Nog lastiger wordt het, als zo iemand vervolgens mensen moet aannemen op sleutelposities in het bedrijf. Mijn krant presteerde het om keer op keer iemand die geen verstand had van internet chef van de internetredactie te maken. De huidige chef is volgens mij een hele goeie, maar ook hij werkt voor het eerst in zijn leven aan een website. Eerder werd zelfs iemand tot chef van de internetredactie benoemd die niet wist wat een RSS-feed is. Dat is net zoiets als iemand die niet weet wat buitenspel is, aanstellen als bondscoach van het Nederlands elftal. Sommige mensen menen dat het goed is om als manager geen verstand te hebben van wat je moet managen, maar ik geloof daar niet in. Om vooruit te komen, moeten bedrijven mensen inhuren die verstand van zaken hebben en eager zijn.
Als de innovatie-predikers zelf een tijdje bij een krant zouden werken, dan zouden ze zien dat het niet gaat om hoe je moet innoveren. Mensen die denken dat meer innovatie een oplossing is voor de marktpositie van kranten, moeten zich afvragen of ze wel genoeg begrijpen van de economie achter een krant. Veel erger dan het gebrek aan innovatie is namelijk dat de kranten niet met geld om kunnen gaan. Ze geven te veel geld uit aan hun grote redacties, slechte automatisering en hun halfslachtige pogingen tot innovatie. Veel krantenredacties zien video’s op hun website bijvoorbeeld als de top van crossmedialiteit en innovatie. Ze hebben er de afgelopen jaren samen miljoenen euro’s in geïnvesteerd. Maar met zo’n duur speeltje wordt je nieuwssite natuurlijk nooit winstgevend.
En dat terwijl geld verdienen met een nieuwssite echt niet zo moeilijk is. De kranten hebben immers de content al en de merkbekendheid is al heel groot. De kranten zouden dikke winst op hun sites kunnen en moeten maken. Nieuwe vormen bedenken voor je krant, zorgen dat je meer mensen aanspreekt, het is allemaal echt niet moeilijk. Maar je moet durven. Je moet het willen zien en zin hebben om het te gaan doen.
Het gaat om de juiste mensen op de juiste plek. Er zijn heus wel mensen die weten hoe kranten zouden kunnen innoveren en waar de kansen liggen. Het probleem is dat dat niet de mensen zijn die er nu over gaan. Zij zijn journalisten die al decennia gewoon een mooie krant maken. Ze hebben het gevoel dat ze worden lastiggevallen met internet. Het veranderende medialandschap is iets dat ze wel opmerken, maar ze zijn niet in staat eraan mee te doen.
Ze kúnnen domweg niet innoveren. Ze zijn bang voor verandering, vinden zichzelf te belangrijk en hebben te weinig verstand van de markt waar ze in opereren.
Er zijn journalisten die wel ondernemend zijn, maar bij de kranten ken ik er maar heel weinig. De paar mensen die goede ideeën hebben worden in hun bedrijf niet gehoord. Zij zitten in ieder geval niet in de hoofdredacties of directies.
Om die reden zijn de stukken over hoe dat moet, innoveren, niet zo interessant. Zolang de leidinggevenden het niet kunnen, zijn alle goedbedoelde adviezen van buiten nutteloos en voor de bühne. Je kunt wel van een BP-topman blijven eisen dat hij een olieramp bestrijdt, maar dat heeft weinig zin als hij geen idee heeft hoe dat moet èn hij geen idee heeft wie hij moet inhuren om het wel voor elkaar te krijgen.
Als de kranten niet kunnen innoveren, dan maar niet. Ik neig er naar om dat niet erg te vinden.
Hoewel de oplages inderdaad dalen, wordt er nog altijd heel veel geld verdiend met nieuws. Door alle paniekverhalen over de kranten lijkt het wel alsof het al een dood product is, maar zo ver is het nog lang niet. De winstmarges en de oplages nemen wel af, maar het is hier lang niet zo’n acute ramp als bij de Amerikaanse dagbladen.
Alle mensen willen nieuws en veel mensen vinden goede journalistiek belangrijk. Als de huidige kranten maar blijven aanklooien, dan worden ze op een gegeven moment ingehaald, door andere kranten of door andere media. Zo komt innovatie er hoe dan ook vanzelf.
Comments
25 Responses to “Innovatie eisen van kranten heeft weinig zin”
Leave a Reply
Twitter
Facebook
Pinboard
June 29th, 2010 @ 20:17
Hallo Jaap. Ik ben geen journalist en werk ook niet in een andere hoedanigheid bij een krant. Ik werk in de zorg maar kom oorspronkelijk uit de communicatie.
In je verhaal herken ik exact de situatie bij mijn huidige werkgever hoewel dat dus geen krant is maar een zorginstelling. Mijn miniblogje van vandaag: http://bit.ly/afVcfP
Zorginstellingen moeten zich door de marktwerking tegenwoordig ook duidelijker profileren. Vanzelfsprekend hoort internet daar bij. Maar hier geldt ook: De juiste mensen op de juiste plaats (en hoe krijgen ze het toch voor elkaar om dat steeds te verprutsen) en: Om vooruit te komen moet je mensen inhuren met verstand van zaken (en ook dat verprutsen ze). Tips van beter ingevoerde mensen worden niet opgepakt etc.
Aan het eind van je verhaal schrijf je dat als kranten aanklooien ze worden ingehaald. Ik vrees dat dat ook voor de zorginstellingen gaat gelden.
Volgens mij is innovatie voor de meesten van ons tegennatuurlijk. Zoals ik schreef in mijn miniblog: “Als ik in zo’n gesprek met de verantwoordelijke voor innovatie regelmatig de uitspraak “Tja, zo gaat dat hier nu eenmaal…” voorbij hoor komen dan weet ik hoe laat het is…
Volgens mij is je verhaal dus redelijk universeel
June 29th, 2010 @ 20:34
Journalisten van de oude media zijn getraind om kritisch te zijn en daarmee al snel aartsconservatief. Daarbij komt dat veel journalisten bang zijn. Digibeet. Als de drive ontbreekt om nieuwe media te onderzoeken kun je er ook niet innovatief mee omgaan.
In dit licht bezien kan ik begrijpen dan Christian van Thillo ervoor kiest om krantenredacties en internetredacties weer meer te scheiden. De kans dat de krantenjournalist ooit multimediaal leert denken is vrijwel uitgesloten (uitzonderingen daargelaten). De internetredacties kunnen los van de krant beter hun eigen koers varen en hebben minder last van de vertragende krantenjournalisten.
Toch zie ik het als een gemiste kans voor de kranten. In theorie kunnen krant en website kunnen elkaar enorm versterken. Ergens blijf ik hoop houden, misschien tegen beter weten in..
June 30th, 2010 @ 08:36
@Gerard: Eens !
In algemeen geldt ook hier niet het recht van de sterkte maar van de slimste. Zoals Clayton Christensen meermaals omschreef ( en ook voor de zorg in Innovative prescription ) is er in toenemende mate sprake van “disprutive innovation”, daar is de zorg doorgaans nog niet op berekend en niet helemaal in scope. Men gaat er veelal van uit “wie doet ons wat”.
In dat kader wellicht bijgaande posting van december 2008 van mij nog steeds relevant (bezien door ogen van deze blogpost en reacties hier) en het hele proces rondom Zorg 2.0 waar wij in het UMC St Radboud een speerpunt van hebben gemaakt.
Zie http://www.zorg20.nl en http://www.reshapehealthcare.eu
Gr. Lucien Engelen
@zorg20 op twitter
June 30th, 2010 @ 08:37
En nu mét de link naar de genoemde blogpost
http://acutezorgregiooost.blogspot.com/2008/12/gebruikers-empowerment.html
June 30th, 2010 @ 10:07
@ nienke: ik bewonder je optimisme
@ Gerard en Lucien: dank voor jullie reactie. Ik denk inderdaad dat innovatie voor veel mensen en organisaties heel moeilijk is. Dat zal wel universeel zijn. Ik denk alleen dat er over het gebrek aan innovatie bij kranten nóg meer gepraat en geschreven wordt. Zo lang de kranten niet echt in staat zijn om er iets aan te doen, is al dat gepraat niet zo zinvol. Ik kan me voorstellen dat dat bij zorginstellingen misschien zelfs nog iets pijnlijker is. Het enige voordeel dat die hebben, is dat de vraag niet zo snel afneemt
June 30th, 2010 @ 10:23
Zit een hele rare kronkel in dit verhaal. Ik quote:
Eerst hekelt de auteur het feit dat journalisten chefs uit hun midden kiezen, waardoor ze geen verstand hebben van businessmodellen en niet durven te innoveren: “En dus kiezen journalisten de chefs en hoofdredacties steeds uit hun midden. Dat pakt soms goed uit, maar vaak ook niet.”
Dus het is volgens de auteur goed om iemand uit een andere bedrijfstak aan te stellen, een echte manager? Neen, zegt de auteur: “Mijn krant presteerde het om keer op keer iemand die geen verstand had van internet chef van de internetredactie te maken. Eerder werd zelfs iemand tot chef van de internetredactie benoemd die niet wist wat een RSS-feed is. Om vooruit te komen, moeten bedrijven mensen inhuren die verstand van zaken hebben en eager zijn.”
Huh?
June 30th, 2010 @ 10:31
@Jaap Meijers Ik denk dat het goed zou zijn om een paar voorbeelden te noemen van die nieuwe vormen waarmee kranten ‘dikke winst’ kunnen maken. Zitten namelijk velen hard over te peinzen zoals je weet, tot op heden zonder erg overtuigende resultaten.
June 30th, 2010 @ 10:40
@ Arnoud: geen kronkel hoor. Ik probeer uit te leggen hoe de benoemingen tot stand komen, en vervolgens laat ik zien hoe dat ertoe kan leiden dat er mensen met te weinig verstand van zaken op belangrijke plekken terechtkomen. Er bestaan heus wel journalisten die verstand hebben van internet en redacteuren die briljante vernieuwende plannen kunnen hebben. Het zou goed zijn om naar die mensen te luisteren en hen in staat te stellen het bedrijf de goede kant op te duwen. Dat gebeurt nu veel te weinig. Het maakt volgens mij niet uit of die mensen nou echt journalist zijn of van de eigen redactie of van buiten gehaald worden, als ze maar goed en deskundig zijn.
June 30th, 2010 @ 10:59
@ Bas: mijn punt is nu juist dat het noemen van voorbeelden niet zo’n zin heeft. Er wordt zo veel geschreven over businessmodellen voor kranten, over innovatie en online mogelijkheden (Guardian, Clay Shirky), over al dan niet succesvolle projecten in het buitenland (nieuwe kranten in Berlijn en Portugal). Als daar vervolgens niks mee gedaan wordt, dan is er dus iets anders aan de hand.
Ik weet niet waar die peinzende mensen zijn waar jij het over hebt. Ik ken alleen mensen die willen en mensen die moeilijk doen.
Het werd eerder dit jaar op De Nieuwe Reporter (http://www.denieuwereporter.nl/2010/01/paradoxaal-mensenwerk/) ook al vastgesteld naar aanleiding van het 3D-project: innovatie is mensenwerk. Je kunt wel mooie plannen bedenken, maar als de mensen die het moeten doen het niet kunnen of willen, dan heb je nog niks.
June 30th, 2010 @ 11:21
@Jaap Meijers Die mensen waar jij het over hebt, die willen onmiddellijk als jij overtuigend duidelijk kunt maken dat het ECHT geld zal opleveren. Er wordt zeker veel over geschreven, maar het ei van Columbus heb ik daarin nooit kunnen ontwaren.
June 30th, 2010 @ 12:46
Probleem zit niet alleen aan de kant van de opbrengsten. In het geval van bijv. PCM is er erg veel geld verspild door te kiezen voor (veel) te dure ict-oplossingen.
Mensen met te weinig kennis van ICT-zaken zaten op plaatsen waar wel beslissingen over webhosting en ontwikkeling werden genomen.
Daarom is de keuze voor het aanstellen van een chef-internet ook verschrikkelijk lastig. Er zijn niet veel mensen beschikbaar die én draagvlak weten te creëren op een redactie door journalistieke inhoud én die ook nog voldoende technische kennis hebben om gesprekspartner te zijn voor de technische partijen waarmee wordt samengewerkt.
June 30th, 2010 @ 17:10
Bah, gezelschapsspellen…
June 30th, 2010 @ 19:14
Ook ik verbaas me wel eens over de verbazing van de goeroes dat krant niet in staat is tot innovatie. Vergelijk een kleine club web-only-mensen eens met een grote organisatie die vooral bestaat uit krantenmensen, waar een bedrijfscultuur is geworteld en beslissingen over vele schijven lopen. Niet meer dan logisch dat een instituut als de krant het aflegt tegen de kleinere webbedrijven.
Zoals Jaap terecht stelt, gaat het om de mensen. Zelf heb ik op webredacties van twee kranten gewerkt, en aan innovatieve ideeen ontbrak en ontbreekt het niet. Krantensites zouden er revolutionair anders uitzien als webredacties volledige autonomie zouden krijgen over budget, koers en inhoud.
Wellicht kunnen omroepen als voorbeeld dienen. Daar hebben radio en tv een grote mate van zelfstandigheid (ook budgettair). Iedereen werkt voor een organisatie, vaak in dezelfde ruimte en draait toch een volledig andere productie. Zaak is wel dat je als nieuwsmerk dezelfde toon blijft aanslaan op de diverse media. De VPRO is altijd herkenbaar, op radio, tv en web. Het Laatste Nieuws in Belgie daarentegen heeft een website die een volstrekt andere toon heeft dan de krant. Zo
is de krant klimaatsceptisch terwijl de website veel ‘groener’ is. Lijkt me geen handige keuze.
July 1st, 2010 @ 09:23
[...] En ook geen goede vernieuwer. En dus komen de verkeerde mensen op de verkeerde plek terecht. Op het weblog DodeBomen.nl las ik over de internetredactie van een Nederlandse krant die een chef kreeg die niet wist wat een [...]
July 1st, 2010 @ 09:51
@ Marco: goed gesproken.
“Krantensites zouden er revolutionair anders uitzien als webredacties volledige autonomie zouden krijgen over budget, koers en inhoud.”
Prachtig lijkt me dat. Ik denk inderdaad dat er heel veel moois (en winstgevends) naar boven zou komen. Leve het crossmediaal anarcho-zelfbestuur voor de webredacties!
July 1st, 2010 @ 22:39
@Gerard
Zoals de situatie hetzelfde is in de zorg, lijkt dit verdacht veel op de situatie in het onderwijs. Inderdaad een universeel verhaal.
July 19th, 2010 @ 08:55
[...] een iPad in z’n handen had gehad, moest ik denken een recente blogpost van Jaap Meijers: innovatie eisen van kranten heeft weinig zin. “Gebrek aan innovatie is op zichzelf niet het probleem van onze gedrukte media. Het gaat om [...]
August 1st, 2010 @ 10:32
Leuk stuk met een goede kern. Alleen ben ik het niet helemaal eens met het geld verdienen aan een nieuwssite.
Misschien leuk om mijn gedachte eens te lezen.
http://erikpas.nl/2010/07/31/het-medialandschap-in-spagaat-hoi-ipad/
August 1st, 2010 @ 12:28
Beste Erik,
Dank voor je reactie. Jouw blogpost is een illustratie van waar ik hierboven bezwaar tegen maak. Je komt met een paar beweringen over wat het probleem van de kranten zou zijn, om er vervolgens een externe faktor (in dit geval de iPad) bij te halen als oplossing voor dat probleem.
Je stelt onder meer: “Internet lijkt de toekomst maar is in de meeste gevallen bij kranten nog niet kostendekkend omdat de effecten van online advertising nihil zijn ..”
Volgens mij is dat een misvatting. Mensen praten elkaar na, zonder gehinderd te worden door kennis van zaken. Dat is juist mijn punt: praten over innovatie van buitenaf heeft geen zin. Het probleem is niet het gebrek aan inkomsten, het probleem is dat er binnen die bedrijven maar weinig mensen zijn die werkelijk durven innoveren of gewoon in de kosten willen snijden als dat nodig is.
In je stuk zeg je dat het lastig is om een financieel gezonde internetsite op te zetten. Volgens mij is dat helemaal niet moeilijk, maar misschien zit ik er naast en weet jij meer dan ik – reken eens voor wat volgens jou een nieuwssite kost en hoeveel hij opbrengt.
Groet,
Jaap
August 1st, 2010 @ 12:54
Ha Jaap,
Over innovaties heb ik ook een stukje geschreven, maar dat terzijde.
De bouw van een site hoeft niet zoveel geld te kosten. Een goede redactie wel. Zie alleen al het verschil qua grote van redactie bij bijvoorbeeld Telegraaf (waar de kosten deels door abonnementen worden gedekt) en Sp!ts waar alleen advertentieinkomsten de boel draaiende moet houden.
Een site heeft datzelfde probleem, plus het feit dat online advertising nauwelijks nog rendeert.
Ik lees graag een rijtje met winstgevende sites van je.
Groet,
Erik
August 1st, 2010 @ 13:58
Beste Erik,
Waar haal je vandaan dat ‘online advertising nauwelijks nog rendeert’? Van de landelijke kranten weet ik dat ze jaarlijks elk tonnen binnenhalen met hun internetsites. De adjunct-hoofdredacteur van de Volkskrant claimt zelfs dat het miljoenen zijn:
http://twitter.com/janhart/status/2298620590
Zoals jij ook al vaststelt, kost het opzetten van een site niet zo veel. Een grote redactie is helemaal niet nodig. Ik vermoed dat nu.nl, elsevier.nl, Iphoneclub.nl en Tweakers gewoon winst maken. Zij koppelen hoge bezoekers-aantallen aan kleine redacties:
http://www.dejournalist.nl/achtergronden/bericht/niet-louter-nerds-bij-tweakersnet/
http://www.bladenindebalie.nl/pages/09juni08.html
Kranten hebben het eigenlijk nog makkelijker dan die kleine sites. Hun content wordt al betaald met de krant en ze hebben al een abonnement op ANP en/of Novum.
In principe hebben zij niet meer nodig dan twee FTE om de site actueel te houden. Doe gek, laten het er vier zijn en je maakt nog steeds dikke winst.
Het gaat fout als je je site gaat optuigen met geldverslindende extra’s. Zes webredacteuren die stukjes mogen tikken over hun digitale leven, zonder dat duidelijk is wat die content oplevert. Een heel team dat videootjes maakt die niemand bekijkt. Plus nog een team in eigen dienst voor webontwikkeling. Plus nog een paar chefs die over de site vergaderen. Als je dan ook nog je webhosting veel te duur inkoopt (en dat gebeurt), dan is je dikke winst ineens veranderd in een flink verlies. Dat komt dan niet door dalende advertentie-inkomsten, maar gewoon door een slechte kosten-baten-analyse. En daar kan geen iPad iets aan doen.
Groet,
Jaap
August 1st, 2010 @ 14:02
Overigens werd dit punt ook al eens gemaakt door Paul Molenaar, voorheen directeur van internetuitgever Ilse Media (o.a. Nu.nl). Hij vertelde dat het succes van NU.nl begon met het inkrimpen van de redactie:
http://www.denieuwereporter.nl/2009/06/paul-molenaar-succes-nunl-begon-met-inkrimpen-redactie/
August 1st, 2010 @ 14:30
Beste Erik,
Waar haal je vandaan dat ‘online advertising nauwelijks nog rendeert’? Van de landelijke kranten weet ik dat ze jaarlijks elk tonnen binnenhalen met hun internetsites. De adjunct-hoofdredacteur van de Volkskrant claimt zelfs dat het miljoenen zijn:
http://twitter.com/janhart/status/2298620590
Zoals jij ook al vaststelt, kost het opzetten van een site niet zo veel. Een grote redactie is helemaal niet nodig. Ik vermoed dat nu.nl, elsevier.nl, Iphoneclub.nl en Tweakers gewoon winst maken. Zij koppelen hoge bezoekers-aantallen aan kleine redacties:
http://www.dejournalist.nl/achtergronden/bericht/niet-louter-nerds-bij-tweakersnet/
http://www.bladenindebalie.nl/pages/09juni08.html
Kranten hebben het eigenlijk nog makkelijker dan die kleine sites. Hun content wordt al betaald met de krant en ze hebben al een abonnement op ANP en/of Novum.
In principe hebben zij niet meer nodig dan twee FTE om de site actueel te houden. Doe gek, laten het er vier zijn en je maakt nog steeds dikke winst.
Het gaat fout als je je site gaat optuigen met geldverslindende extra’s. Zes webredacteuren die stukjes mogen tikken over hun digitale leven, zonder dat duidelijk is wat die content oplevert. Een heel team dat videootjes maakt die niemand bekijkt. Plus nog een team in eigen dienst voor webontwikkeling. Plus nog een paar chefs die over de site vergaderen. Als je dan ook nog je webhosting veel te duur inkoopt (en dat gebeurt), dan is je dikke winst ineens veranderd in een flink verlies. Dat komt dan niet door dalende advertentie-inkomsten, maar gewoon door een slechte kosten-baten-analyse. En daar kan geen iPad iets aan doen.
Groet,
Jaap
August 2nd, 2010 @ 19:01
Beste Jaap,
We wijken een beetje van de kern af. Volgens mijn informatie hebben online partijen het moeilijk. Dagbladen beraden zich (terecht) over hun toekomst. De Ipad kan met zijn mogelijkheden nieuwe kansen creëren. Dat is mijn mening en daar mag jij uiteraard anders over denken.
Cijfers van 2 jaar oud zeggen mij niet zoveel. Zeker niet op online gebied. Er is de afgelopen 2 jaar nogal wat veranderd.
Groet,
Erik
September 25th, 2010 @ 21:16
[...] Angst? Wel viel het me op dat het voor sommige mensen aan tafel het toch nog geen evidentie was, die nieuwe enge digitale wereld. Uitspraken als “Ja maar, dan koopt niemand nog een krant voor 1 euro hé” gaven goed aan dat er wel eens geredeneerd wordt vanuit angst. Een reflex om te behouden wat er is (of toch was). Er wordt dan ook gezocht naar een manier om controle te houden op iets wat je per definitie niet. Mensen schrijven nu eenmaal wat ze willen online, linken, framen, quoten en reproduceren er op los. Moeilijk, heel moeilijk als je jarenlang controle kon houden op jouw eigen informatiestroom. Maar goed, ik wens ze veel succes verder en wil gerust later nog eens mee komen denken over een positief verhaal. Controle en repressie vallen daar niet onder. Hoe kan je als uitgever net méér mensen stimuleren om met uw content aan te de slag te gaan? Waarom gaan mensen nog betalen? Kortom nieuwe inkomstenstromen voor een beter business model. Al mag ik er blijkbaar niet meer over praten
[...]