NYT: ben geen SEO-slaaf

De New York Times heeft de afgelopen jaren weliswaar geleerd dat online publiceren iets heel anders is dan in print, maar wil toch een bepaalde standaard handhaven. Vandaar dat bijvoorbeeld bewust niets gedaan wordt om via aantrekkelijke koppen, of een SEO-vriendelijke manier van schrijven extra publiek te trekken. Dat zei Jonathan Landman, als cultuur-eindredacteur de baas van zo’n 65 verslaggevers eerder vanavond.

“Bij de Huffington Post bijvoorbeeld zie je wel dat dat gebeurt. Simpelweg door bijvoorbeeld de naam Dick Cheney in een kop te zetten, trek je al automatisch meer publiek. Maar het brengt je nergens. Het werkt niet, zeker niet op de lange termijn. We willen onze eigen journalistieke keuzes blijven maken, dat is waar ons publiek ook op rekent. Je mag nooit een slaaf worden van je drang naar bezoekersaantallen.”

Landman is niet optimistisch over de kracht van het publiek. “Het is relatief makkelijk om ze aan het schreeuwen en vloeken te krijgen, maar een heel ander verhaal om content van hoge kwaliteit uit je publiek te halen.” Toch zijn er wel zaken die helpen, zegt Landman. Meest in het oog springend: “Zet intelligente en uitdagende bloggers op je site. Die zijn vaak in staat om je publiek op een aantrekkelijke manier in beweging te krijgen.”

Voor het – persoonlijk – gebruik van social media als facebook en twitter zijn geen aparte regels opgesteld bij de New York Times. “We gaan er van uit dat ieder zijn verantwoordelijkheid neemt en zich netjes gedraagt. Het heeft geen zin om als werkgever een afschrikwekkende omgeving te creëren, hoewel dat voor veel mediabedrijven de eerste reflex is geweest.” Dat het daarmee altijd goed gaat, is niet gezegd. Landman herinnert zich nog goed het moment dat een van zijn collega’s alles wat in een strategische businessmeeting werd besproken, live de wereld in slingerde. “Dat was niet helemaal de bedoeling.”

Binnenkort verdwijnt vrijwel alle content van de NYT achter een betaalmuur. Wie niet betaalt, zal dan weinig interessants meer kunnen vinden. Landman zwijgt lang als hem gevraagd wordt of hij denkt dat dat een succes gaat worden. Dan: “We zullen zien. Het is een interessant experiment.” De redactie zal er in elk geval niet anders door gaan werken. “We hebben altijd al zo aantrekkelijk mogelijk willen schrijven. Dat zal dus zo blijven. Maar je weet wel dat dat alleen maar belangrijker wordt.”