Wat als… twitter er niet meer zou zijn?

Twitter zit inmiddels zo in de systemen van veel van zijn gebruikers, dat het moeilijk meer weg te denken is. Toch (of juist daarom) stelt Jan-Willem Alphenaar zich op Marketingfacts de vraag of twitter het einde van 2011 wel zal halen. Met allerlei feiten en hypothesen verklaart Alphenaar de mogelijkheid dat twitter door het gebrek aan directe inkomsten wel eens om zou kunnen vallen.

Logische vraag daarbij aan enkele gebruikers: Wat betekent het voor jou, zakelijk en/of privé als twitter er niet meer zou zijn?

Mijn antwoord:

De vraag wat het voor mij zou betekenen als twitter er niet meer zou zijn is in hoge mate hypothetisch. Ten eerste heeft twitter inmiddels zo’n waarde opgebouwd dat er – zelfs met roodst denkbare cijfers – altijd partijen zullen zijn om zich erover te ontfermen. En ten tweede: zelfs als dat niet meer zou lukken, zou er in no time een alternatief uit de grond zijn gestampt, puur en alleen vanwege de waarde voor gebruikers.

Maar goed, in het dubbel onvoorstelbare geval dat twitter er niet meer zou zijn, zou ik behoorlijk wat gaan missen. Aan de zenderskant een uitlaatklep, aan de ontvangerskant een grenzen-loze inspiratiebron. En meest belangrijk, daar tussenin (noem het de interactie- of conversatiekant) een ideaal middel om ideeën scherper te krijgen en te maken. In dit alles maakt het mij niet uit wat privé is en wat zakelijk. Sterker nog, er ís helemaal geen privé of zakelijk, alles is alles. Mijn “privé”-tweets openen vaak zakelijke deuren en ik ga zakelijk discussiëren met mijn echte vrienden, omdat die ineens ook een mening blijken te hebben over mijn zakelijke kwesties, gewoon omdat ze nu wel voorbij komen en voorheen in de kroeg blijkbaar niet.

In al die gevallen helpen we elkaar verder en brengen we elkaar plezier.

Dat alles te moeten missen zou letterlijk een aanslag op mijn functioneren en welbevinden zijn. Dat betekent niet dat een leven zonder twitter minder waard zou zijn (ik heb het 95% van mijn leven met veel plezier gedaan), maar het maakt wel duidelijk hoe snel ik twitter als een normaal en wezenlijk onderdeel ervan ben gaan zien.

Gelukkig… [lees nu eerste alinea van mijn antwoord opnieuw] 🙂