Social Media: Risico's Indammen of Kansen Verkennen?

Prachtig artikel van Patrick Garmoe op Puredriven.com, over de angst bij sommige bedrijven om zich vol op social media te storten. Verplichte kost voor eenieder die wat wil doen aan het handremmenbeleid dat we zo vaak om ons heen zien. Oók bij mediabedrijven trouwens; geloof het of niet, maar bij een krant of tv-zender wordt vaak al net zo krampachtig naar social media gekeken als bij pakweg een installatiebedrijf.

Logisch dat veel concerns – al dan niet door negatieve ervaringen wijs geworden – serieus kijken naar de gevaren van een al te wilde inzet van twitter, hyves of facebook door hun werknemers. Maar tegelijk onvoorstelbaar hoe vaak zo’n actie leidt tot allerlei interne “mag-niet-wetgeving”. De nadruk komt te liggen op risico’s indammen in plaats van op kansen verkennen. Met alle gevolgen van dien.

Neem nu de uitkomst van een intern debat over social media op de redactie van NRC. Volgens hoofdredacteur Peter Vandermeersch is er afgelopen week stevig gediscussieerd over de voors en tegens van een heuse code. Voor zover ik begrijp was zo’n pakket regels nog een brug te ver, gelukkig, maar dat wil niet zeggen dat de krant die Lux et Libertas als lijfspreuk voert, grote vrijheid van handelen propageert.

Twee passages uit de uitleg van de hoofdredacteur laten dat zien. De eerste gaat over het onnodig voeden van de concurrentie. De hoofdredacteur:

Het is niet verstandig operationele informatie te plaatsen. Je kunt er bronnen aanboren, maar het is natuurlijk onwenselijk om  concurrentiegevoelige informatie te plaatsen over je bezigheden voor de krant (‘Ik zoek nog één bron voor mijn primeur dat…’) Of om daar informatie weg te geven over waar collega’s mee bezig zijn.

Dat lijkt misschien logisch, en dat was het ook in pakweg 1990. Maar nu is het ronduit contraproductief om op je eieren te blijven zitten tot het moment van publiceren. Juist door open te communiceren over je plannen, ideeën, ja zelfs verhaallijnen, kun je informatie aanboren die je anders nooit had gekregen. Openheid is puur eigenbelang. Mutualisation, noemt Guardian-hoofdredacteur Alan Rusbridger dat: beseffen dat je publiek altijd meer kennis heeft dan jijzelf en dat het om die reden slim is samen te gaan werken aan je items. Niet alleen je eigen items trouwens. Ook collega’s kun je op deze manier verder helpen: jouw sociale netwerk is immers een ander dan dat van je collega, samen kun je dus meer kennis activeren dan alleen.

Wie communicatie over verhalen-in-wording verbiedt, leeft in de illusie dat alle relevante kennis bij de redactie, of de individuele redacteur, ligt. Quod non. Kennis ligt per definitie vooral buiten redacties. Activeer die kennis en koppel deze aan de vaardigheden van de redactie en je hebt goud in handen. Social Media zijn bij uitstek geschikt voor dat proces.

Vanzelfsprekend zitten er nog nuances in die constatering. En natuurlijk is tactloos ingezette openheid funest voor de unieke waarde van je product. Maar een hoofdredacteur die het “weggeven van informatie” verbiedt doet zichzelf, zijn redactie en daarmee zijn publiek, ernstig tekort.

In de tweede interessante passage van Vandermeersch citeert hij de Australische Omroep ABC, die een “werkbaar handvat” zou hebben gevonden voor de omgang met privé-informatie op social media. Het gaat om 4 punten:

Vermeng professionele en persoonlijke uitingen niet op een manier die schadelijk kan zijn voor de krant.

Voorkom dat je effectiviteit op het werk wordt ondermijnd

Suggereer niet dat je spreekt namens de krant

Onthul geen vertrouwelijke informatie

Niet alleen is dit vier keer niks, maar erger nog: het is vier keer de onderstreping van risico’s indammen boven kansen verkennen. Beste NRC-hoofdredacteur, waarom niet per direct die 4 punten ten goede laten keren, zo ingewikkeld is dat toch niet?

  1. Vermeng professionele en persoonlijke uitingen altijd op zo’n manier dat authenticiteit blijkt en voordeel voor de krant kan worden bereikt,
  2. Zorg dat je effectiviteit op het werk met elke tweet wordt vergroot,
  3. Laat in de openbaarheid altijd blijken dat je een trots lid van de redactie van je krant bent,
  4. Onthul alle informatie die nodig is om zoveel mogelijk nieuwe kennis los te maken.

Social Media mogen voor veel journalisten nog steeds relatief nieuw zijn, maar dat is geen enkele reden er angst voor te hebben.