Twee titels, twee hoofdredacteuren, één product

In het krantenrek vielen ze al op, gebroederlijk naast elkaar. Een PZC en een BN De Stem. De Proviciale Zeeuwse Courant en Brabants Nieuwsblad De Stem. De krant uit Middelburg en de krant uit Breda. Maar met beide een editie speciaal voor Zeeuws Vlaanderen.

Als buitenstaander kun je je afvragen waarom er – in elk geval in dit gebied – nog twee kranten zijn (los nog van de vraag wat een krant uit Breda uberhaupt in Zeeuws Vlaanderen doet, maar dat terzijde). Als Zeeuws-Vlaamse nieuwszoeker weet je waarschijnlijk niet beter, omdat je op zijn best een van die twee kranten leest. Omdat je ouders dat ook al deden. En je ouders’ ouders. Slechts een enkele Zeeuwse die er haar verbazing over uitspreekt.

Maar als toevallige kioskbezoeker (je moet wat bij druilerig weer in Cadzand) valt het toch wel op, die identieke voorpagina’s. En dus kon ik de verleiding niet weerstaan om beide kranten te kopen. Voor twee keer 2 euro 30 (inderdaad, het prijsbeleid is ook al behoorlijk op elkaar afgestemd hier in Zeeland), heeft me dat toch nog een aangename zaterdagmiddag opgeleverd.

Niet alleen vanwege een mooi inkijkje in alles wat er momenteel toe doet in deze Nederlandse uithoek, maar vooral vanwege de verbazing die pagina na pagina groter werd. Want inderdaad, niet alleen beide voorpagina’s bleken identiek, het gold voor vrijwel de gehele krant. Hier en daar verschilde een rubriekje, soms was er een logo’tje anders en ja, de colofons waren totaal afwijkend. Maar voor de rest: van internationaal via landelijk naar regionaal: alles hetzelfde. Van sport via weekendbijlage naar economie: geen spat verschil.

Natuurlijk hoef ik me daar eigenlijk niet over te verbazen, want nieuws is dit niet. Noch in Zeeland, noch in Nederland. Sterker nog, ik heb zelf voor een krant gewerkt (Dagblad De Limburger) die langzaamaan steeds meer op de concurrent (Limburgs Dagblad) is gaan lijken. En ja, ik weet onder meer daardoor ook wel dat het altijd ingewikkeld is om iemand die al generaties lang een krant leest in een keer een andere titel voor te schotelen. Maar toch, als je dan weer in de rol van de buitenstaander treedt, blijft het raar, inefficiënt en moeilijk uit te leggen.

Iets dat de Nma trouwens een paar jaar geleden ook al vaststelde.