Nieuwe media op de redactie = change management

Volle bak bij #smc046 – een en al oor voor Loes Meys

Mark van der Linde was een van de toehoorders bij de Sittardse Social Media Club van afgelopen donderdag. Hij maakte onderstaand verslag over change management, transparantie, community building, strategie en ondernemerschap.

[gastblog]

Door Mark van der Linde

Je zou verwachten dat een discussieavond over nieuwe journalistiek wel wat aanloop van journalisten zou genereren. Toch waren afgelopen donderdag in Sittard de aanwezige journalisten op de vingers van één hand te tellen. Gezien de presentaties van Loes Meys en Bart Brouwers tijdens deze derde editie van de Social Media Club (SMC) 046 is dat misschien toch ook weer niet zo’n enorme verrassing. Nieuwe journalistiek gaat vooral over interactie, transparantie, community building, strategie en ondernemerschap. Stuk voor stuk begrippen waar traditionele journalisten zich buitengewoon ongemakkelijk bij voelen.

Loes Meys mocht aftrappen en stelde zich zeer kwetsbaar op met een verhaal over de moeilijkheden die zij als coördinator nieuwe media bij de Limburgse regionale omroep L1 ontmoet om de organisatie klaar te stomen voor die nieuwe journalistiek. Ze begon haar presentatie dan ook met de opmerking ‘social media op de redactie = change management’. Het aloude zendpatroon moet tenslotte doorbroken en dat is een ‘hell of a job’. Haar werk doet soms nog het meest denken aan de processie van Echternach. Met een zucht constateerde Loes dat L1 na precies een jaar op het niveau opereert dat ze eigenlijk al na twee maanden had willen bereiken. Dat ligt vooral aan het feit, dat journalisten de grootste moeite hebben met het loslaten van de controle over de nieuwsstroom. Interactie met het publiek wordt vaak niet als een verrijking gezien, maar ervaren als lastige inbreuk op de kostbare tijd van de betreffende journalist. Dat slim gebruik van sociale media hem bij het doen van research ook een enorme tijdwinst kan opleveren, wil er blijkbaar niet in. Nieuwe media werden door veel journalisten bij L1 in eerste instantie dan ook als alternatief zendmiddel gezien. Loes is dan ook vooral bezig geweest om hen eerst maar eens doelen te laten formuleren en een basaal niveau van strategisch denken bij te brengen. Voor veel toehoorders, veelal social media adepten uit de wereld van marketing en ondernemerschap, was het een schrikwekkend verhaal. Met name het ontstellend gebrek aan klantgericht denken in de journalistiek verbaasde hen in hoge mate. Desondanks wilde Loes positief afsluiten met enkele voorbeelden van grote evenementen in Limburg, waarbij L1 wel degelijk ook sociale media gericht had ingezet.

Bart Brouwers begon zijn presentatie met de vaststelling dat hij in een luxe positie verkeert. Hij heeft de organisatie van zijn initiatief Dichtbij, onder de vlag van de Telegraaf Media Groep, vanuit het niets kunnen opbouwen en dus weinig tot geen last van change management. Bart schetste in zijn verhaal de contouren van de nieuwe journalistiek op basis van zijn eigen ervaringen met Dichtbij. Belangrijkste voorwaarde is dat de journalistieke professional de burcht waarin hij zich in de loop der jaren heeft verschanst, zo snel mogelijk afbreekt. Niet zijn professionele vaardigheden om feiten op waarheid te checken en nieuws te duiden zullen moeten veranderen, maar zeer zeker wel zijn gedrag. De nieuwe journalist is nog steeds zo objectief mogelijk, feitelijk, volledig en accuraat in zijn verslaglegging, maar heeft wel een andere relatie met zijn publiek. De nieuwe journalist denkt in niches en communities, publiceert real-time, is persoonlijk en transparant (‘fouten zijn geen #fail’) en werkt zoveel mogelijk samen met zijn publiek. Nieuws en kennis doet hij niet alleen op uit persberichten, interviews met hooggeplaatsten en anoniem toegezonden documenten, maar vooral uit de relatie met zijn community. Nieuwsjagen wordt eigenlijk crowdsourcing. Maar daar houdt het verhaal nog niet op. Want louter informeren is leuk, maar de nieuwe journalist is eerder een makelaar op de informatiemarkt die de meest uiteenlopende communicatiebehoeften faciliteert. En daarvoor is een gezonde dosis ondernemerschap onontbeerlijk. Want geen enkel journalistiek product kan online overleven zonder verdienmodel. Bart hamert er dan ook nadrukkelijk op: “Vergeet je verdienmodel niet.” Dichtbij kan momenteel de eigen broek ophouden, maar Bart wil nog geen victorie kraaien. “Of het stand houdt, weet ik niet.”

Al met al een interessante avond over de nieuwe journalistiek met de journalisten zelf als grootste afwezigen. Vermoedelijk hadden de Limburgse kasteelheren het beter naar hun zin binnen de veilige muren van het slot.