Over Media in een Staat van Overgang

Het stuntje van Weespernieuws

Posted on | October 31, 2011 | Comments

Stuntje van weespernieuws.nl, of terechte klacht over een verwijtbare actie van dichtbij.nl?

Ik moet toegeven dat ik wel enigszins verbaasd was toen ik clickte op een linkje onderaan DIT artikel op dichtbij.nl Het zou moeten leiden naar de bron van het betreffende bericht, maar in plaats daarvan kreeg ik deze mededeling (click voor grotere versie):

Dat laat aan duidelijkheid niets te wensen over: de uitgever van weespernieuws is blijkbaar niet gediend van het overnemen van zijn berichten op een andere website. Zelfs niet als dat gebeurt met een nette bronvermelding, inclusief link naar het volledige oorspronkelijke artikel.

Bezoeker “Vergeetme” schrijft er vervolgens een soortgelijk bericht over op dichtbij zelf. Onder de titel “Ruzie in Journalistiek Land?” plaatst hij een kopie van de waarschuwingstekst die op weespernieuws.nl te zien is. Tja, dat is allemaal mogelijk op een open platform als dichtbij.

Kortom: er zijn vragen over onze werkwijze. Meer specifiek: er is kritiek op het overnemen van berichten die van derden afkomstig zijn. Alle reden dus om even naar de praktijk te kijken.

Dichtbij stelt alles in het werk om het lokale publiek een zo goed mogelijk overzicht te bieden van hetgeen er aan relevants in hun directe omgeving gebeurt. Onze inzet daarbij: eigen dichtbij-redacteuren en -communitymanagers, eigen redacteuren van de weekkranten van Holland Combinatie (zoals de Gooi- en Eembode), ons publiek en de persbureaus (zoals ANP) waarop wij een abonnement hebben.

Als extra service bieden we daarnaast nog een selectie van wat andere media in de regio te melden hebben. Aanvullend op alle eigen bronnen, kan dit namelijk zorgen voor een completer beeld. Om te voorkomen dat hiermee de indruk gewekt wordt dat het allemaal onze eigen content is, laten we op drie manieren duidelijk merken wat de bron is van het bericht. Zo dus:

We begrijpen dat dit een omstreden werkwijze is in journalistenland. Althans, media die er transparant over zijn – zoals dichtbij – kunnen de kritiek van collega’s verwachten. Ze noemen het jatwerk. Prima. Maar één nuance dient daarbij wel te worden aangebracht: de werkwijze op zich is zo oud als de journalistiek zelf. Elke krant, elke site, elk nieuwsmedium maakt gebruik van journalistieke vondsten van anderen. De angst om iets te missen wat de concurrent wel heeft, is er meestal de oorzaak van. En zelden leidt dat tot items waarbij de oorspronkelijke bron nog zichtbaar is. Over jatwerk gesproken.

Dichtbij heeft ervoor gekozen zo duidelijk mogelijk aan te geven wat eigen werk is en wat afkomstig is van anderen. Zodat de bezoeker vervolgens zelf kan constateren wat de waarde van iedere bron is. Bovendien geven we alle credits aan de bron. Ik noemde al de 3 manieren om dat in het bericht zelf duidelijk te maken, maar wat misschien nog wel belangrijker is, is het bezoek dat dankzij de aangebrachte link wordt teruggeleid naar de oorspronkelijke bron. Weespernieuws.nl krijgt dus dankzij dichtbij aanvullend bezoek. En hetzelfde geldt voor de andere bronnen waarnaar wij verwijzen.

Tot slot: hoezeer ik er ook van overtuigd ben dat onze manier van werken zinvol en verstandig is, ook intern is het een constant onderwerp van discussie. Sommigen betitelen het plaatsen van berichten van derden als een zwaktebod, of zelfs als een domme manier om de concurrent in het zadel te helpen. Internet mag dan hét medium zijn waar alles en iedereen naar elkaar verwijst, de consequenties van dat principe zijn ook in een internetbedrijf als dichtbij niet onomstreden.

Stuntjes zoals van weespernieuws.nl of bijdragen als van “Vergeetme” helpen ons dan ook dat debat zo goed mogelijk te voeren. Intern en extern. Zo open als dichtbij zelf.

  • Sociale media






  • Op Facebook

  • Op Twitter