Hoe de krant een grote kans verkwanselt

Het berichtje van 24 mei

Het is zonder meer een groot dilemma voor krantenuitgevers en krantenredacties: je wilt heel graag op internet publiceren, maar je wilt ook je krant blijven verkopen. In de praktijk leidt dit vaak tot vlees-noch-vis-oplossingen waar ook de krant zelf niet beter van wordt.

De voorbeelden liggen voor het oprapen. Vandaag weer een mooie: ik weet toevallig dat in TC/Tubantia een prachtig verhaal staat over een megalomane krantenuitgever die onlangs failliet werd verklaard. In het verhaal alle ins en outs van de plannen en ideeën en waar het precies mis ging. Maar online vind ik slechts een kort berichtje van 24 mei en een doodlopende link van 12 juni.

In het berichtje alleen de hoogstnoodzakelijke feiten. Geen verwijzing naar andere artikelen, geen verwijzing naar manieren om dit nieuws aan te vullen, zelfs geen optie om de betaalde krant toegestuurd te krijgen. Ja, wel een algemene melding “download nu de ipad-app”, maar moet ik daaruit afleiden dat er meer over dit onderwerp via die app te vinden is? Nee, als lezer kan ik slechts concluderen dat dit alle informatie is die beschikbaar is.

Natuurlijk ben ik verder gaan zoeken en heb ik al mijn informatie over dit onderwerp wel kunnen vinden. Maar niet via TC/Tubantia, die mij simpelweg heeft weggejaagd naar andere bronnen. En daarmee een behoorlijke kans laat schieten.

En TC/Tubantia komt nu toevallig voorbij, maar is niet de enige die dit publicatiedilemma zo halfslachtig (en daarmee slecht voor gebruiker én voor de krant zelf) oplost. Dat moet toch slimmer kunnen?