Geen verrassing: overheid wil journalistiek inpakken

(foto Maastricht.dichtbij)

Natuurlijk weet iedere journalist het. En natuurlijk ontkent elke overheidsinstantie het. Om die reden blijft het aardig om de meest in het oog springende bewijzen te blijven noemen. Want ja: gemeenten, politie-apparaten en andere overheidsinstellingen zijn nog veel te veel bezig met de vraag hoe ze journalisten kunnen  inpakken en voor eigen nut kunnen misbruiken.

Het bewijs van vandaag: de gemeente Maastricht breekt zich het hoofd over de vraag hoe ze de productie en verspreiding van namaak-huisvuilzakken kan tegengaan. Ja, u leest het goed, kijk maar HIER en HIER en HIER. Onderzoeksbureau CREM adviseert de gemeente Maastricht hierbij. Onderdeel van dat advies: schakel journalisten van de plaatselijke krant in. Maar doe dat ook weer niet te snel: ,,Het best is hier pas mee te beginnen als de acties al een tijdje lopen en een aantal overtreders succesvol is aangepakt”, aldus CREM.

Zaak is ook dat de gemeente Maastricht de betrokken journalisten niet alles vertelt, bezweert CREM. Immers: ,,Voorkomen moet worden dat overtreders er voor zorgen dat er <in die namaakzakken dus> helemaal geen adreslabels meer zijn te vinden en/of hun namaakzakken in andere dan de focuswijken gaan aanbieden.”

Inderdaad, want in dat geval zouden die journalisten niet echt nuttig meer zijn in de opsporing – en wat voor nut hebben ze dan nog helemaal?

Nou zou de conclusie kunnen zijn dat journalistiek Nederland er goed aan doet om zowel CREM (dat met de adviezen komt) als de gemeente Maastricht (die er serieus over doorvergaderd heeft) op een zwarte lijst te zetten. Maar slimmer is om deze voorbeelden slechts te gebruiken als bewijs dat het nog steeds standaardpraktijk is om journalisten te gebruiken voor de eigen “goede” zaak. Maar heel verrassend is die constatering nou ook weer niet, helaas.

Oh ja, uitzonderingen op die regel hoor ik natuurlijk graag.