Trouwe abonnees zijn de ere-redacteuren van de regionale krant

Het begint een beetje een stokpaardje van me te worden (en dan moet je gaan oppassen vermoed ik), maar vergeef het me voor deze keer. Want de kans voor open doel die het Eindhovens Dagblad zich deze zomer heeft gecreëerd, is werkelijk te mooi om waar te zijn.

Kern van mijn herhaalde betoog: maak van je (betalende) abonnees een kennisleger voor de krant. En dat hoeft niet ingewikkeld te zijn. De werkwijze: de professional (de journalist dus) heeft de vaardigheden, maar zijn publiek heeft de kennis. Het een kan niet zonder het ander. Wie die twee competenties bij elkaar weet te brengen, heeft het goud in handen.

En wederom: Het ED is nu een (makkelijk) voorbeeld, maar het onderstaande kan werken voor elke regionale krant met trouwe abonnees.

Terug naar Eindhoven: de plaatselijke krant bestaat dit jaar 100 jaar en dat moest gevierd worden. Niet alleen zijn er daarom af en toe cadeautjes voor de abonnees en is er een bijna dagelijkse rubriek waarin de krant een aantal apsecten van de eigen geschiedenis belicht, maar er was ook een heuse zomertoer. Ik overdrijf niet als ik zeg dat dat de vondst van de eeuw was.

Week na week trok een verplaatsbaar blauw paviljoen van dorp naar dorp in de regio waar het ED verschijnt. Soms gecombineerd met een lokaal festival (het bloemencorso van Valkenswaard bijvoorbeeld, of de Brabantse Dag in Heeze), soms gewoon zonder aanleiding.

Abonnees konden er een boodschappentas afhalen, luisteren naar columnisten of meedoen aan debatten over streekonderwerpen. Een van de meest populaire onderdelen bleek de vaste ochtend waarin de krant de (meestal wat oudere) lezers foto’s van vroeger liet zien. In een mum van tijd ontstonden er verhitte discussies over hoe mooi of lelijk het toen was en over de mensen die daar toen van belang waren.

Lucas van Houtert is in het dagelijks leven redactiechef maar mocht tijdens de “Honderduit-toer” als reisleider optreden. En dat heeft hij gemerkt. “Ik denk niet dat iemand in Nederland dit jaar met zoveel krantenlezers heeft gesproken“, citeerde adjunct-hoofdredacteur Mario Bouwmans hem afgelopen zaterdag. Maar liefst één op elke drie abonnees bracht uiteindelijk een bezoek aan het paviljoen. Het geeft exact aan hoe trouw die abonnees zijn en hoe sterk hun band met de krant is.

Juist dat geeft, ondanks alle problemen waar de krantensector ook in Eindhoven momenteel mee worstelt, een enorme kans voor de toekomst. Zeker als we daar de verzuchting van diezelfde Mario Bouwmans nog even bij pakken:

“Lucas van Houtert heeft veel tevredenheid geproefd, behalve een beetje bij lezers die veertig jaar of langer abonnee zijn. Zij snakken naar erkenning van dat feit. “Die erkenning hoeft hem niet te zitten in een kostbaar cadeau, want het gaat mensen bij dit punt zelden om geld. Een symbolisch gebaar, een pen met inscriptie, zou volstaan”, constateert Lucas.

We gaan ons erover buigen.”

De oplossing ligt voor de hand. Maak iedere 40-jarige abonnee automatisch ere-redacteur en laat hem of haar daadwerkelijk bijdragen aan de inhoud van de krant. Echt, iedereen die 40 jaar bij de krant blijft, kan niet méér gevleid worden dan met zo’n taak. Het merk waaraan hij bijna een halve eeuw lang elk jaar weer trouw een substantieel geldbedrag doneert, is zijn merk. Hij voelt zich er bijna mede-eigenaar van, elke verandering gaat hem aan het hart en elke bijdrage die hij kan leveren is hem dierbaar.

Daarvoor hoef je trouwens geen 40 jaar te wachten. Ik weet zeker dat ook iemand die “pas” 10 jaar abonnee is, al zo’n sterke band met zijn krant heeft. Dat betekent dat je er een systeem van kan maken:

10 jaar abonnee: super-abonnee

25 jaar abonnee: kerncorrespondent

40 jaar abonnee: ere-redacteur

Daar horen vervolgens ook rechten bij. Een voorzetje. Een super-abonnee krijgt een eigen hoekje op de site van het ED, waarop hij zijn lokale content kan plaatsen. Een kerncorrespondent krijgt een speciale vermelding op de site en wordt elke maand gebeld door de regio-correspondent om het laatste nieuws door te nemen. Een ere-redacteur krijgt een interview in de krant, een vaste plek in het regio-colofon, een rondleiding op de redactie en het 06-nummer van de redacteur die verantwoordelijk is voor het gebied waar deze abonnee woont.

Het mes snijdt natuurlijk aan twee kanten. Daarom is het aan de redactie om dit systeem zo zichtbaar mogelijk te maken, zodat je uiteindelijk voldoende aanbod hebt om de krant er in al zijn verschijningsvormen beter van te maken. En zelfs iemand die nog lang geen 10 jaar abonnee is, heel graag mee wil gaan doen.

Verwacht geen complete verhalen. En verwacht ook niet dat dankzij deze abonnees het achteroverleunen kan beginnen. Een ere-redacteur is ondanks 40 jaar krant lezen ook de komende 40 jaar nog geen journalist. En dus moet de echte redactie er wel energie in steken. Daarbij is een goede voorbereiding het halve werk. Bijvoorbeeld door handige formulieren te maken die de lezer kan gebruiken om zijn “nieuws” goed aan te leveren. Zodat in elk geval aan de wie-wat-waar-wannneer-waarom&hoe-behoefte wordt voldaan. En er een leuke foto of video wordt meegeleverd.

Werk aan de winkel voor het Dagblad van het Noorden, de Leeuwarder Courant, TC Tubantia, de Stentor, de Gelderlander, de Limburger, Limburgs Dagblad, PZC, Leidsch Dagblad, Brabants Dagblad, BN/De Stem, Het Parool, Haarlems Dagblad, Gooi- en Eemlander, Barneveldse Courant, Noordhollands Dagblad. En het ED natuurlijk.