Een krant zonder foto’s

Een fotoloze krant. Zwaar statement van la Libération deze week. Maar voor wat of tegen wie?

Natuurlijk is er wat aan de hand in het land van de fotojournalistiek. Er is steeds minder geld voor goede persfotografie. En in de eerste 12 jaren van de 21ste eeuw nam hun aantal af met maar liefst 43%, aldus PewResearch.

Maar hoe sterk is het dan om als krant – bij uitstek de partij die wat kan veranderen aan de negatieve situatie voor fotojournalisten – geen enkele foto te plaatsen? Wie probeer je dan te overtuigen?

De lezer? Mwah, die heeft alleen maar last en zal hoogstens eerder geneigd zijn die hele krant maar op te zeggen. Plaats liever twee keer zoveel foto’s.

De fotograaf? Lijkt me ook niet. Ze missen op die ene dag elke mogelijkheid om hun journalistieke werk te doen en om een paar centen te verdienen. Plaats liever twee keer zoveel foto’s.

De politiek? Als die hiermee overtuigd moet worden is er een heel ander probleem. Bovendien, wat kan de politiek eraan doen als een krant minder geld aan fotografen wil besteden? Plaats liever twee keer zoveel foto’s.

De uitgever? Houd je strijd dan liever intern. En plaats twee keer zoveel foto’s.

De maatschappij? Plaats liever twee keer zoveel foto’s. En doe dat elke dag.